Vicente Araguas asina exemplares de Xuvia revisitada e 24
maneiras de querer a Brian
LIBRERÍA CENTRAL
LIBRERA
Calle Dolores 2 15402 Ferrol A Coruña
La Coruña
Teléfono 981
35 27 19 Fax 981 35 27 19 centrallibrera@telefonica.net http://www.centrallibrera.com
DIA 30 DE DICIEMBRE
Firma de ejemplares de las obras de Vicente Araguas en Librería
Central Librera, calle Dolores 2 de Ferrol. De 17 a 19 horas.
24 Maneras de querer a Brian
y
Xuvia Revisitada
Reserva o compra ya tu ejemplar.
|
Xuvia
revisitada, poesía de Vicente Araguas
<< LINK
|
|
Vicente Araguas Xuvia Neda 1950
ten andado un percorrido cíclico, ás veces circular, un periplo polo poesía
galega. Desde Paixase de Glasgow 1978, libro co que se encetara unha boroa
ricaz de símbolos e mitos nun espazo xeográfico e humano, ata Xuvia
revisitada, polas mans e mente de Vicente Araguas teñen pasado
cáseque unha ducia de titulos... Confésase
absolutamente feliz e consciente de que é o máis bonito que me pode pasar....
Quen fala é Vicente Araguas, poeta, narrador e crítico literario, nado en Xuvia
Neda. A terra que o deu nun setembro de 1950 recoñéceo agora por unanimidade
da corporación co título de Fillo Predilecto, unha distinción que se entrega
por primeira vez, o 8 de agosto, neste concello do norte que, en palabras do
escritor, érao todo cando Ferrol non era nada. O entusiasmo polo galardón que
compartirá con Fausto Cansado, tamén Fillo Predilecto de Neda, e Manuel Rodríguez, Medalla de Ouro, do concello, chégalle nun momento
especialmente pródigo en parabéns a este autor de dificil clasificación, un
outsider de noso, sempre á espreita, observador, un pouco por libre ou, tal
como -lembra el mesmo- o definiu a poeta María do Cebreiro un suxeito que
escribe con swing. En dous anos, di levei o Pedrón de Ouro, o Reimóndez
Portela da Estrada, a Insigna de Ouro de Ferrol e agora isto..., comenta
Araguas, que, sen desmerecer o resto de galardóns, salienta a dimensión
pletórica, case sexual, deste novo título. Eu teño con Neda un amor carnal,
asegura o autor de Xuvia, un poemario que é un canto á orixe, escrito en
1984, na cerna dunha década frutífera e esencial da literatura galega do
século pasado. A raiz, o coñecemento, a carnalidade están aquí, en Neda,
afirma Araguas quen tamén deitou en novelas como Agora xa foi Laiovento, 2000
ou A canción do verán Ir Indo Edicións, 2001 esa paixón rebordante por un
lugar do que, aínda que marchara fisicamente, nunca deu marchado. Confésase
namoradizo coas cidades e por iso refuga a crítica de quen só advirte
localismo na adscrición dunha escrita a un lugar determinado, como se Pessoa,
Joyce ou Silvio Santiago non envorcaran un alento universal e eterno nas súas
olladas sobre Lisboa, Dublín e Vilardevós. Moi lonxe e moi preto... Santiago,
con Glasgow ou Madrid, é outras dos corazóns xeográficos de Vicente Araguas, porque ao abeiro da vila de pedra, hai agora
corenta anos, en 1968, naceu o movemento poético político musical de Voces
Ceibes, no que este poeta participou de xeito activo, como vate-compositor e
cantante, pero tamén como relator daquela hora, co seu ensaio histórico Voces
ceibes, publicado en 1992. Eu sigo en activo, asegura, e o 1o de agosto, por
exemplo, participo en Chantada nunha homenaxe á Quenlla. Cambiou todo na nosa
sociedade pero son os chistes vellos con caras novas. Voces Ceibes véxoo moi
lonxe, pero tamén moi preto..., conclúe. Colaborador habitual de EL CORREO
GALLEGO, veciño das páxinas de crítica literaria de importantes publicacións
galegas e estatais, non fago crítica académica, fago crítica de batalla,
Araguas acaba de publicar, na colección Esquío Xuvia revisitada, o título no
que ecoan o vello Xuvia do 84, Neda como un estado de ánimo e un estado
corporal, pero tamén a poesía libre, indómita, do Highway 61 Revisited de Bob
Dylan, coma el un outsider, un mago das palabras.
|
Xuvia Revisitada
VICENTE ARAGUAS
DERRADEIRO
GUATEQUE
A tarde que se pon
con cousas de galiña
(e un batallón de nenos
en loita coas mazás)
Que laia -como un corno nos adentros-
a calor nas
virillas
e a música
esaxera
tanto drama
no baile.
Estou aínda
mirando a rapaza vestida
de pelota
"Nivea"
chorando ao
pé da árbore
onde as mazás son sempre película
prohibida.
Teño con Neda un amor carnal"
05.08.2008 O poeta, narrador e crítico literario Vicente Araguas recibirá o
vindeiro 8 de agosto o título de fillo predilecto dun concello que é, segundo
este autor, "un estado de ánimo e un estado corporal" ·· O escritor acaba de publicar na colección Esquío o
poemario 'Xuvia revisitada'
|
|
|
O
escritor Vicente Araguas
|
Confésase "absolutamente
feliz" e consciente de que é "o máis bonito que me pode
pasar...". Quen fala é Vicente Araguas, poeta, narrador e crítico literario,
nado en Xuvia (Neda). A terra que o deu nun setembro de 1950 recoñéceo agora
-por unanimidade da corporación- co título de Fillo Predilecto, unha distinción
que se entrega por primeira vez, o 8 de agosto, neste concello do norte que, en
palabras do escritor, "érao todo cando Ferrol non era nada".
O entusiasmo polo galardón -que
compartirá con Fausto Cansado, tamén Fillo Predilecto de Neda, e Manuel Rodríguez, Medalla de Ouro, do
concello- chégalle nun momento especialmente pródigo en parabéns a este autor
de dificil clasificación, un outsider
de noso, sempre á espreita, observador, un pouco por libre ou, tal como -lembra
el mesmo- o definiu a poeta María do Cebreiro "un suxeito que escribe con swing". "En dous anos, -di-
levei o Pedrón de Ouro, o Reimóndez Portela da Estrada, a Insigna de Ouro de
Ferrol e agora isto...", comenta Araguas, que, sen desmerecer o resto de
galardóns, salienta a dimensión pletórica, case sexual, deste novo título. "Eu
teño con Neda un amor carnal", asegura o autor de Xuvia, un poemario que é un canto á
orixe, escrito en 1984, na cerna dunha década frutífera e esencial da
literatura galega do século pasado. "A raiz, o coñecemento, a carnalidade
están aquí, en Neda", afirma Araguas quen tamén deitou en novelas como Agora xa foi (Laiovento, 2000) ou A canción do verán (Ir Indo Edicións, 2001)
esa paixón rebordante por un lugar do que, aínda que marchara fisicamente,
nunca deu marchado.
Confésase "namoradizo coas
cidades" e por iso refuga a crítica de quen só advirte localismo na
adscrición dunha escrita a un lugar determinado; como se Pessoa, Joyce ou
Silvio Santiago non envorcaran un alento universal e eterno nas súas olladas
sobre Lisboa, Dublín e Vilardevós.
"Moi lonxe e moi
preto..."
Santiago, con Glasgow ou Madrid, é
outras dos corazóns xeográficos de Vicente Araguas, porque ao abeiro da vila de pedra, hai
agora corenta anos, en 1968, naceu o movemento poético-político-musical de
Voces Ceibes, no que este poeta participou de xeito activo, como
vate-compositor e cantante, pero tamén como relator daquela hora, co seu ensaio
histórico Voces ceibes,
publicado en 1992. "Eu sigo en activo -asegura-, e o 1o de agosto, por
exemplo, participo en Chantada nunha homenaxe á Quenlla. Cambiou todo na nosa
sociedade pero son os chistes vellos con caras novas. Voces Ceibes véxoo moi
lonxe, pero tamén moi preto...", conclúe.
Colaborador habitual de EL CORREO
GALLEGO, veciño das páxinas de crítica literaria de importantes publicacións
galegas e estatais ("non fago crítica académica, fago crítica de
batalla"), Araguas acaba de publicar, na colección Esquío Xuvia revisitada, o título no que ecoan
o vello Xuvia do 84, Neda como
"un estado de ánimo e un estado corporal", pero tamén a poesía libre,
indómita, do Highway 61 Revisited
de Bob Dylan, coma el un outsider,
un mago das palabras.
http://bngneda.blogspot.com/2008_01_01_archive.html
22.1.08
Nota publicada
no diario e asinada por Manolo Castro ( Concelleiro do BNG)
Vicente Araguas, escritor, compositor,músico,
poeta, orador é un deses homes que empregan a súa vida en ensinar e compartir
cos demais aquilo que el coñece.
Membro fundador do grupo de canción belixerante Voces Ceibes, títulos como
Paisaxe de Glasgow, Vintecatro Maneiras de Querer a Brian, Maneiras de Querer,
onde hai un título significativo a Xuvia, os novos traballos como Xuvia
Revisitada ,colaborador da Revista de Neda, poñente en actos no concello de
Neda , ten realizado donacións de unha importante cantidade de libros á súa
biblioteca municipal, sendo ademais gran colaborador deste diario, levando
sempre o nome de Neda na súa pluma e no seu corazón.
Un home coma este sería normal que dende tódolos ámbitos da cultura se lle
recoñecera o seu labor e así o amosan os galardóns a el outorgados como o
Reimúndez Portela ou a insignia de Ouro de Ferrol entre outros.
Vicente que sempre levou tal e como antes dicía na súa obra e nas súas verbas o
nome de Neda por diante, debería ser a persoa (ninguén discute que poderían
existir outras) que por parte de veciños, e políticos do concello de Neda,
tivera o recoñecemento dese labor que ao longo dos anos foi espallando aló onde
estiver ( esa Neda querida ).
Dende logo e tal e como dicía no limiar, o profesor Vicente Araguas é e será sempre Fillo
Predilecto de Neda ( naqueles corazóns bos e xenerosos ), por máis que se
queiran empeñar os políticos gobernantes en non recoñecerllo e en non amosar a
sensibilidade eco fin de que o traballo ben feito teña o seu recoñecemento.
1.
PDF]
Cultura popular y
cultura erudita en la España liberal
Formato de archivo: PDF/Adobe Acrobat
territorios de antes dos dezaoito anos dun autor que logo estaría enVoces Ceibes . Xuvia
revisitada. VICENTE ARAGUAS. Ed.Sociedade Cultu-. ra
Valle-Inclán ...
media.epi.es/www.laopinioncoruna.com/media/suplementos/2008-12-15_SUP_2008-11-
1.
[PDF]
Cinema Stone
Formato de archivo: PDF/Adobe Acrobat - Versión
en HTML
Araguas un au-. tor que me. acompaña po-. la intimidade. da súa poética,. gardada como ...
Faro
de Vigo http://66.102.9.132/search?q=cache:Zffs7vgNGlAJ:media.epi.es/www.farodevigo.es/media/documentos/2008-12-06_DOC_2008-11-06_00_28_34_farocultura.pdf+%22Xuvia+revisitada%22+araguas&hl=es&ct=clnk&cd=21&gl=es
|
|
|
|
|
|
/20 - 3 - 2006/
A voz de Vicente
Araguas presenta unha singularidade
que volve incómodo calquera intento de clasificación. Este volume que
reúne toda a poesía publicada polo autor e algúns inéditos, ha ter un
lugar de seu nas bibliotecas de estudosos e especialistas na poesía
galega. Mais, por outro lado ha permitir tamén o descubrimento e a
(re)lectura dalgúns textos que, pola súa deficiente distribución, ou por
outras razóns, non chegaron ao lector de poesía.
|
|
María Xesús Nogueira.Lugo
“Maneiras de querer”, que reúne a poesía
publicada até o de agora por Vicente Araguas, sitúase á
beira doutros volumes similares de autores que comezaron a súa andaina
poética nos últimos anos da década dos setenta e nos primeiros oitenta. Neste
portal deuse noticia dalgúns deles, como “Ancoradoiro” de Xosé María
Álvarez Cáccamo ou “Do descoñecido ao descoñecido” de Manuel Rivas.
Como adoita acontecer neste tipo de libros, “Maneiras
de querer” presenta a obra do escritor revisada e ordenada de maneira
cronolóxica. Isto permítelle ao lector apreciar a súa evolución e tamén,
na maioría dos casos, acceder a textos que doutro xeito lle resultarían
imposíbeis de atopar. Así acontece con Paisaxe de Glasgow (esgotado),
Poemas para Ana Andrea (aparecido en edición non venal), Caleidoscopio ou
Campo Santo (libro luxoso e de moi reducida tiraxe). O volume de Vicente Araguas inclúe
ademais dous poemarios inéditos, “Esquecín esquecer” e “Vintecatro maneiras
de querer a Brian”. Nun breve limiar, o propio autor alude á difusión da
súa obra como un dos obxectivos fundamentais da colectánea.
Malia a súa habitual adscrición (por motivos
cronolóxicos) á denominada poesía dos oitenta, a voz de Vicente Araguas presenta unha
singularidade que volve incómodo calquera intento de clasificación. Os
seus inicios no xénero (logo de ter escrito un importante episodio da
música galega co grupo Voces Ceibes) viñeron dados por unha actitude
renovadora cuxa importancia no chamado “cambio de rumbo” da nosa poesía
(isto é, na modernización e superación da estética socialrealista) foi
salientado por algúns estudosos e reivindicado en ocasións polo propio
autor. O seu primeiro poemario, “Paisaxe de Glasgow” (1978) introducía na
literatura galega prácticas tan insólitas naquel momento como a
experimentación (gráfica, fónica e sintáctica), a intertextualidade, o
culturalismo e un exotismo logrado mediante a introdución de topónimos e
expresións noutras linguas. A lectura dalgúns textos hoxe en día resulta
sorprendente pola súa proximidade a formas de enunciación modernas
(pensemos no rap ou no hip hop):
Tómaa como é,
maldice, racha,
espida vai sentindo,
emborca, escacha,
define: gran huevona,
voluda, laxa.
A vocación experimental deste primeiro libro rastréxase
noutros posteriores, como Ás veces en domingo abonda coa tenrura (1980),
Xuvia (1983) ou Caleidoscopio (1988). Estas primeiras manifestacións
poéticas conteñen unha boa parte dos elementos cos que Araguas construirá
a súa posterior poesía: o mencionado experimentalismo, o culturalismo,
plurilingüismo, a constante presenza da música, o humor, así como o
tratamento dos temas do amor, a memoria, a morte e a vida cotiá. Tales
pezas son ensambladas por dúas actitudes mencionadas polo propio autor no
limiar, a ironía e a tenrura:
FOTO ESCOLAR (1)
Unha mazá na mesa,
o mapa –remotamente
colonial– e unha pía
de libros completan a figura
da nena, todo ollos
a mirar cun xesto de ironía
para o futuro que ven
en papel de prata, como a lúa.
Alén disto, o retorno a algúns escenarios (entre os que
destacan Glasgow, Xuvia e Madrid), confire á poesía de Vicente Araguas unha notábel
coherencia.
Numerosos son ademais os textos que están especialmente
dedicados a unha persoa á que o autor lembra ou rende homenaxe. É o caso
dos Poemas para Ana Andrea (1982), dos libros inéditos “Esquecín
esquecer” (2004) e “Vintecatro maneiras de querer a Brian” (2004), así
como doutras moitas composicións pertencentes a outros libros. A vocación
documentalista (“A Borobó roubáronlle unha pluma nova do trinque o 28 de
marzo do 39”), a presenza de evocacións (“Para Paco Fernández Caxiao (a
súa motora esvarando no esteiro do Xuvia)”), homenaxes, saúdos
(“Salutación a Uxío Novoneyra”), e elexías (“Balada para Xela”) amosan
unha concepción vitalista dunha poesía que ten como materia prima a
experiencia e a memoria.
En canto obra poética reunida, “Maneiras de querer” ha
ter un lugar de seu nas bibliotecas de estudosos e especialistas na
poesía galega. Mais, por outro lado ha permitir tamén o descubrimento e a
(re)lectura dalgúns textos que, pola súa deficiente distribución, polo
peso das interpretacións máis canónicas da poesía dos oitenta ou por
outras razóns azarosas, non chegaron, ou non quedaron, no lector “puro e
duro” ao que o autor alude nas páxinas limiares.
|
|
|
1.
]
INFORME DE LITERATURA
2005
Formato de archivo: PDF/Adobe Acrobat
Vicente Araguas
fai unha crítica da novela Dentro da illa de Dolores Ruíz, ...... de
Paisaxe de Glasgow a Vintecatro maneiras de querer
a Brian). ...
www.cirp.es/rec2/informes/upload/ver/inf2005/InformedeLiteratura2005.pdf - Páginas
similares
2.
Páxina
Web de RadioFene
O escritor
LIBRERÍA CENTRAL
LIBRERA
Calle Dolores 2 15402 Ferrol A Coruña
La Coruña
Teléfono 981
35 27 19 Fax 981 35 27 19 centrallibrera@telefonica.net http://www.centrallibrera.com